Gala Akademickiego Lauru Dziennikarskiego AKLAUD 2017

Nagrody dla osób wyróżniających się w środowisku dziennikarskim autorytetem zawodowym i dydaktycznym, konferencja naukowa inaugurująca dziesięciolecie Instytutu Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej KUL, poświęcona ks. prof. Leonowi Dyczewskiemu, założycielowi Instytutu, debata studencka oraz wydarzenia towarzyszące. To wszystko podczas Gali Akademickiego Lauru Dziennikarskiego AKLAUD, która odbędzie się we wtorek 20 lutego 2018 r. o godz. 10.00 w Centrum Transferu Wiedzy, sala CTW – 114. Zapraszamy! Szczegóły wydarzenia i sylwetki nominowanych w rozwinięciu.

Nagroda AKLAUDA została ustanowiona w 2013 r., pod honorowym patronatem rektorów lubelskich uczelni. Tegorocznej Gali towarzyszyć będzie konferencja naukowa zatytułowana „Uniwersytet-komunikacja-media” inaugurująca dziesięciolecie Instytutu Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej KUL, poświęcona ks. prof. Leonowi Dyczewskiemu, założycielowi Instytutu.

 

Nominowani do AKLAUDA 2017:

red. Czesława Borowik – (ur. 6 sierpnia 1958), dziennikarka i reportażystka w Polskim Radiu Lublin. Magister politologii ze specjalizacją w zakresie programowania i analizy środków masowego przekazu na Wydziale Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Wieloletni nauczyciel akademicki na Uniwersytecie Marii Curie Skłodowskiej w Lublinie, m.in. na takich kierunkach, jak: politologia, filologia polska, romańska, germańska oraz iberystyka. Wraz ze swoimi studentami stworzyła w Polskim Radiu Lublin Studio Historii Mówionej i Stowarzyszenie Miłośników Historii Mówionej. Również organizatorka warsztatów historii mówionej dla studentów lubelskich uczelni oraz dla adiunktów nauk humanistycznych Uniwersytetu Jagiellońskiego. Laureatka kilkunastu prestiżowych nagród, m.in. Nagrody Głównej Prezesa Polskiego Radia w konkursie „Polska i Świat” (1997), Nagrody przyznanej na Festiwalu Mediów w Łodzi (1997), Nagrody AKE BLOMSTROM MEMORIAL PRIZE (Helsinki 1998), I Nagrody Publicystycznej Ministra Rolnictwa Przeglądu Form Dokumentalnych (Szczecin 1998), Nagrody głównej w polsko-niemieckim konkursie dziennikarzy (1998), Nagrody specjalnej w konkursie „Bałtyk 2000” (2000) oraz „Bałtyk 2002” (2002), wyróżniona w kategorii Nagroda im. prof. S. Myczkowskiego w konkursie Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich (2000) oraz Nagroda im. W. Grabskiego w konkursie Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich w Polskim Radiu Lublin (2001), uhonorowana „Bursztynową różą” w I Ogólnopolskim Przeglądzie Katolickich Programów Telewizyjnych i Radiowych (Łódź 2002). Do Jej rąk trafiła także Nagroda główna w ogólnopolskim konkursie na reportaż radiowy o mniejszościach narodowych (Rzeszów 2005), a także Nagroda w konkursie Polskiego Związku Łowieckiego (2005), I Nagroda w konkursie Pogranicze (2007), Nagroda w konkursie na reportaż o muzykach rockowych (2007), Nagroda główna w konkursie „Miasteczko 2009” (PR Łódź 2009), I Nagroda w konkursie Ministerstwa Rozwoju Regionalnego (2010) oraz II Nagroda w konkursie Ministerstwa Rozwoju Regionalnego (2011), I Nagroda w Multimedialnym Konkursie „Chopin w XXI wieku” (2011), I Nagroda w Ogólnopolskim Konkursie „Rok myśliwca” Polskiego Związku Łowieckiego (2011), I Nagroda w konkursie Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich w kategorii Nagroda im. Józefa Ślisza (2011), Nagroda w konkursie PR 1 PR i ZG OSP „Strażacy ochotnicy nie tylko gaszą” (2012), I Nagroda w Konkursie Rady Programowej Polskiego Radia (Lublin 2012), II Nagroda w Konkursie „Wspólna Europa” (2012), Honorowe Wyróżnienie w konkursie Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich (2012), Nagroda Internautów w ogólnopolskim konkursie „Ludzka twarz EFS” (2012), I Nagroda w konkursie Radia Lublin na Reportaż Roku (2012), nominacja Polskiego Radia za reportaż „Tolerancja” do Premios Ondas (Hiszpania 2013), „Continuum” – najciekawszy reportaż według słuchaczy Radia Lublin (2015), Nagroda specjalna w konkursie PR 1 PR i ZG OSP „Strażacy ochotnicy nie tylko gaszą” Floriany 2016. Wielokrotnie wyróżniana i nagradzana podczas festiwalu „Niepokalanów” (2001, 2005, 2006, 2009, 2011). Szczególnie ceniona za autorski cykl reportaży pt. „Kalejdoskop regionalny”. Wśród ostatnich nagród wspomnieć należy – zwycięzca w ogólnopolskim konkursie EDUinspiracje „Prosto do funduszy europejskich” (2017) i nagrodę Fundacji Rozwoju Systemu Edukacji konkursu EDUinspiracje (2017).

red. Paweł Chromcewicz – (ur. w 1952 roku w Lublinie), redaktor i dziennikarz prasowy i telewizyjny, nauczyciel dziennikarstwa, wychowawca wielu pokoleń dziennikarzy. Absolwent ekonomii na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie oraz dziennikarstwa na Uniwersytecie Warszawskim. Pracę zawodową rozpoczął jeszcze w czasie studiów w Telewizji Polskiej w Warszawie w redakcji Magazynu Muzycznego „Camerata”.
Przez większość zawodowego życia związany z prasą, w której przeszedł wszystkie szczeble wtajemniczenia, od młodszego redaktora po szefa redakcji i prezesa wydawnictwa prasowego. Był redaktorem naczelnym „Dziennika Wschodniego” i „Kuriera Lubelskiego”. Aktywnie uczestniczył we wszystkich przemianach rynku prasowego w Polsce. Był również zastępcą dyrektora oddziału Telewizji Polskiej w Lublinie, pracował też w Polskim Radiu Lublin.
Od ponad 20 lat z pasją zajmuje się nauczaniem dziennikarstwa. Zawodowo związał się z Wyższą Szkołą Dziennikarską im. Melchiora Wańkowicza w Warszawie, najpierw jako wykładowca, potem przez kilka lat jako dziekan lubelskiego Wydziału Zamiejscowego tej uczelni. Wykładał również w Wyższej Szkole Przedsiębiorczości i Administracji w Lublinie i Szkole Wyższej im. Bogdana Jańskiego w Warszawie.
Opiekun studenckich tytułów prasowych. Uczył m.in. dziennikarstwa prasowego, historii mediów, etyki zawodu, publicystyki. Sam chętnie uprawiał publicystykę, pisał felietony oraz reportaże. Dziś na emeryturze. Jest felietonistą Magazynu Lubelskiego LAJF.

red. Katarzyna Michalak – (ur. 8 listopada 1972 w Łodzi), dziennikarka i reportażystka. Absolwentka polonistyki na Uniwersytecie Łódzkim oraz międzynarodowej szkoły mistrzostwa radiowego przy Europejskiej Unii Nadawców – EBU Master School on Radio Documentary. Początkowo pracowała jako nauczycielka języka polskiego. W 1997 roku zaczęła współpracę z Łódzką Rozgłośnią Polskiego Radia – Radiem Łódź. Od 1999 roku współpracowała z Polskim Radiem w Lublinie, przygotowując materiały do Redakcji Publicystyki Kulturalnej oraz Redakcji Reportażu. Od 2011 roku pełni funkcję Kierownika Redakcji Reportażu Radia Lublin. W latach 2011-2015 była polskim przedstawicielem w Komisji do spraw Dokumentu Radiowego (Euroradio Features Group) przy Europejskiej Unii Nadawców. Podczas 41. Międzynarodowej Konferencji Reportażystów (The International Feature Conference) pełniła funkcję głównego koordynatorem tego wydarzenia. W klubie Czarny Tulipan na Starym Mieście w Lublinie organizowała spotkania słuchaczy z reportażem (cykl „Na własne uszy”). Wielokrotnie nagradzana w Polsce i w Europie. Najważniejsze wyróżnienia: Nagroda Stypendialna im. Jacka Stwory (2002), I Nagroda w Konkursie „Nowe granice Unii Europejskiej” organizowanym przez Fundację im. Stefana Batorego i Helsińską Fundację Praw Człowieka (2004), Prix Europa, (Berlin 2005, współautor: Monika Hemperek), Prix Italia w kategorii „Dokument” (Documentary, for Overall Quality), (Wenecja 2006), Grand Prix Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (2006), Nagroda im. Stefana Żeromskiego – konkurs Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, Nagroda im. Witolda Zadrowskiego za reportaż artystyczny w kategorii Premiera Roku w konkursie „Melchiory” (2005), Tytuł Radiowego Reportażysty Roku w konkursie „Melchiory (2006), Prix Italia w kategorii „Audycja o muzyce” (Work on Music), (Turyn 2009), Nagroda Specjalna Przewodniczącego KRRiT (2009), I Nagroda w Konkursie Rzecznika Praw Obywatelskich „Jak wyjść z biedy?” (2009), Nagroda Główna w Konkursie Radiowym czyli „Biała Kobra” podczas XX Ogólnopolskiego Festiwalu Mediów „Człowiek w Zagrożeniu”, (Łódź 2010), Grand Prix Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej za Najlepszą Audycję Historyczną Roku (2013), Grand Prix Prezesa Polskiego Radia 2013 (2013), Prix Marulić w kategorii „Dokument” (Documentary), Międzynarodowy Festiwal Słuchowisk i Audycji Dokumentalnych (chorw. Međunarodni festival igrane i dokumentarne radio drame), (Chorwacja 2014), Złoty Mikrofon (2015), Nagroda im. Janusza Kurtyki w konkursie „Nagrody Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich” (2015), Prix Bohemia (2017) za reportaż przygotowany wraz z Agnieszką Czyżewską-Jacquemet. W centrum swoich zawodowych zainteresowań stawia reportaż artystyczny (feature), łączący elementy dziennikarstwa, literatury, muzyki i filmu.

red. Małgorzata Sawicka – używa też nazwiska PRZYTUŁA – SAWICKA (ur. 12 lipca 1943 w Stodołach, pow. Opatów, woj. świętokrzyskie), dziennikarka radiowa zajmująca się reportażem dźwiękowym, podróżniczka i pisarka kilka lat prowadziła zajęcia w szkole dziennikarskiej im Wańkowicza (do zamknięcia filii w Lublinie). Związana od roku 1974 z Radiem Lublin, organizatorka słynnej w Polsce i na świecie Redakcji Reportażu powołanej w 1992 r przez ówczesnego prezesa, wizjonera, człowieka niepowszedniej prawości, znakomitego animatora ś.p. Janusza Winiarskiego. Uhonorowana wieloma nagrodami i wyróżnieniami w konkursach lokalnych i ogólnopolskich (w sumie prawie 70), reprezentowała Polskie Radio na Prix Italia i Prix Europa, otrzymała Grand Prix na Międzynarodowym Festiwalu Sztuki Radiowej organizowanym przez Europejską Unię Nadawców w Hvarze (Chorwacja) 2001 za reportaż „Księga złoczyńców” o Starym Mieście w Lublinie. Wprowadzenie stanu wojennego (1981) było początkiem niemal 10-letniej poniewierki poza zawodem dziennikarza radiowego. Jesienią 1985 roku wyjechała do Australii. Nieustannie podróżowała po kontynencie australijskim, pisała reportaże, publikowała je w prasie polonijnej – w sydnejskich „Wiadomościach Polskich”, ukazującym się w Melbourne „Tygodniku Polskim”, w magazynie „Relax” (Chicago – USA) oraz okazjonalnie w „Przekroju” i „Kontynentach”. Wróciła do pracy w Radiu Lublin w kwietniu 1992, kierowała redakcją reportażu ponad 10 lat, jej ambicją było, by pracować nad warsztatem, eksperymentować z dźwiękiem, stale podnosić poziom audycji i tym sposobem budować ogólnopolską i międzynarodową pozycję prowincjonalnej redakcji. Poza reportażem dźwiękowym jej pasją są podróże. Odwiedziła wszystkie kontynenty z wyjątkiem Antarktydy, podróżowała najczęściej sama, z plecakiem na ramionach i przewodnikiem w ręku. Przez kilka lat publikowała swoje podróżnicze refleksje w „Kurierze Lubelskim”, także przez dekadę (1994 – 2004) na antenie Radia Lublin ukazywały się gawędy z cyklu „ABC Globtrotera czyli prywatny słownik Małgorzaty Sawickiej”. W 2002 roku część z nich ukazała się w książce pod tym samym tytułem, efektownie wydanej przez Radio Lublin. Po podróży dookoła Australii (2007) ukazała się książka “Dni złego słońca” pod nazwiskiem Małgorzata Przytuła-Sawicka (Zysk i S-ka 2009). Jest to opowieść o tym, jaką cenę płaci się za wolność, ile wymaga ona wyrzeczeń, cierpienia, niezależnie od tego kto o nią walczy, gdzie, w jakich okolicznościach i w jakim kraju. Jej akcja rozgrywa się w zaułkach Lublina przed i po wprowadzeniu stanu wojennego, a także w australijskich kopalniach opali. W 2016 roku ukazała się powieść „Gniazdo Dumy” (Novae Res) wielowątkowa opowieść o niechcianych dzieciach, przymusowej separacji wymuszanej przez emigracyjne realia, o przyjaźni współczuciu, dotkliwym braku miłości, o nienawiści i zemście, która często uderza w niewinnych i zamiast przynosić ulgę, potęguje ból. Akcja osadzona jest w australijskich realiach, ale na ziemi obiecanej emigrantów czują się obco nie tylko przybysze, lecz także Aborygeni. Długą listę nagród – np. Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej, amerykańskiej fundacji Local Goverment Partnership, Ministra Rolnictwa, Ministra Edukacji, główna nagroda w konkursie Wspólna Europa 2010, zamykają ostatnie nagrody doceniające różnorodność jej pasji. Nominacja dla „Busz tuż tuż” (Novae Res 2015) – zbioru rymowanek o australijskich zwierzątkach na festiwalu Cywilizacji i Sztuki Mediów w Łodzi – WORLD MEDIATRAVEL 2017, to właściwa ocena ciekawej formy spożytkowania podróżniczych doświadczeń. Na tym samym festiwalu wyróżniona została także audycja „Kostek syn Ildefonsa” o synu K.I. Gałczyńskiego, który aktualnie mieszka w australijskich tropikach i potrafi z wyobraźnią i talentem realizować swoje rozliczne pasje. W 2015 r. przyznana jej została nagroda główna IPN i SDP w kategorii historia za reportaż „Czerwone maki Gwidona”. To audycja o osobistym dramacie artysty z wielką historią w tle. Gwidon Borucki, pierwszy wykonawca „Czerwonych maków na Monte Cassino”, był ofiarą namiętności gen. Andersa, który nie tylko odbił mu żonę, ale i złamał karierę. Co ciekawsze jury wybrało dokument radiowy nie tylko spośród audycji dźwiękowych, ale też telewizyjnych oraz historycznych książek. A werdykt uzasadniło tak: „Za piękną, wielowątkową opowieść o historii wojennej dziejącej się wokół pieśni „Czerwone Maki na Monte Cassino”. Reportaż radiowo zrealizowany po mistrzowsku, o wybitnych walorach dziennikarskich” Odznaczenia – Zasłużony dla Kultury Polskiej, Srebrny Krzyż Zasługi, Medal Sejmiku Województwa Lubelskiego.

red. Leszek Wiśniewski – (ur. 10 listopada 1955 roku w Ciechanowie), dziennikarz, publicysta, scenarzysta i reżyser. Absolwent Wydziału Ekonomii na Uniwersytecie Marii Curie Skłodowskiej w Lublinie oraz dwuletniego szkolenia producentów telewizyjnych, prowadzonego przez Akademię Telewizyjną i Wyższą Szkołę Filmową w Łodzi. Już w trakcie studiów zaczął stawiać pierwsze zawodowe kroki dziennikarskie. Pracował jako korespondent „ITD” oraz „Studenta”, współpracował także z redakcją dwutygodnika „Kamena” i lubelskimi dziennikami. Jego pasją od młodych lat był sport, pływał wyczynowo i grał w koszykówkę w WKS Lublinianka, a podczas studiów – w AZS Lublin. W czasach studenckich był znanym w środowisku uniwersyteckim organizatorem życia kulturalnego. W latach 1980–1981 pracował w „Sztandarze Ludu” (później „Dziennik Wschodni”), jednak po wprowadzeniu stanu wojennego za działalność w „Solidarności” został z redakcji usunięty i stracił prawo wykonywania zawodu. Imał się różnych zajęć, miedzy innymi prowadził sklep cukierniczy. Po Okrągłym Stole wrócił do zawodu dziennikarza, będąc m.in. zastępcą redaktora naczelnego „Tygodnika Wschodniego Relacje” i sekretarzem redakcji „Dnia” – pierwszego prywatnego dziennika w Polsce. Od 1992 roku związany z lubelskim Oddziałem Telewizji Polskiej, kierując redakcją informacji, a potem publicystyki. Swoimi zawodowymi osiągnięciami dzielił się ze studentami, prowadząc zajęcia z podstaw realizacji telewizyjnej na Wydziale Politologii UMCS. W swoim dorobku zawodowym ma ponad 1500 audycji telewizyjnych: reportaży, filmów dokumentalnych, programów studyjnych i widowisk emitowanych na antenach: TVP 1, TVP2, TVP Historia, TVP Polonia, TVP Info oraz TVP Lublin. Jego zainteresowania to przede wszystkim historia, krajobraz, zabytki i sprawy społeczne. Jest pomysłodawcą i autorem wielu programów cyklicznych, w tym także ogólnopolskich: „Wczoraj, przedwczoraj…”, „Nadwiślańskie krajobrazy”, „Wakacyjne spotkania”, „Album lubelski”, „Kontrowersje”, „Kłótnia”, „I strzepnąć kurz czasu…”, „Nie tylko Wawel”, „Warownie pogranicznych szlaków”, „U wód”, „Zaułki historii”. Współpracował z prof. Zinem przy realizacji programu „Spotkania z profesorem Wiktorem Zinem” i Bogusławem Wołoszańskim przy widowiskach „Sensacje XX wieku”. Najważniejsze filmy dokumentalne w jego dorobku reżyserskim i scenariuszowym to: „Aby dać świadectwo”, „Zapomniana flotylla”, „Oni byli pierwsi – lubelski Lipiec 80”, „Londyńskie dni generała Sikorskiego”, „Pojazdy powstańczej Warszawy”, „Polskie Termopile”, „Ostatni partyzant Powstania Styczniowego”, „Ewangelia i bunt”, „Zwyczajny bohater”, „Testament von Olszewskiego”, „Polska Góra była ich redutą”. W roku 2017 wyreżyserował wielki fabularyzowany dokument „Błękitna Armia 1917 – 1919” – epicką opowieść o generale Józefie Hallerze i jego żołnierzach. Jest ponadto autorem kilkuset artykułów publikowanych na łamach prasy lubelskiej i ogólnopolskiej. Za twórczość dziennikarską i filmową odznaczony medalem „Pro Memoria” i tytułem Ambasadora Kultury Zamościa. Wielokrotnie nominowany do nagród i nagradzany na festiwalach filmowych. Najważniejsze nagrody:- I nagroda na Festiwalu Filmów Katolickich Niepokalanów 2014 za film „Cysterskim szlakiem”; II nagroda na Festiwalu „Polskie Ojczyzny” Częstochowa 2015 za dokument „Misjonarska przypowieść”; II nagroda na Festiwalu „Losy Polaków” Warszawa 2016 za fabularyzowany dokument „Polska Góra była ich redutą”; III nagroda na Ogólnopolskim Festiwalu Filmów Niepodległościowych „Skrzydła” Zamość 2000 za film „A serce swe zaniosę Ojczyźnie…”; III nagroda na Przeglądzie i Konkursie Dziennikarskim TVP, Katowice 2017 za dokument „Rotunda – Zamojska cela śmierci”.

red. Małgorzata Żurakowska – (ur. 28.06 1962 r. w Kielcach), doktor, adiunkt w Instytucie Dziennikarstwa i Komunikowania Społecznego na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Pawła II, naukowiec, badacz, wykładowca akademicki i dziennikarz radiowy – publicysta, lektor oraz reżyser. Łączy pracę nauczyciela akademickiego z pracą w mediach. Związana od 1997 roku z Polskim Radiem Lublin. W 2003 objęła funkcję kierownika redakcji Publicystyki Społeczno-Kulturalnej. Karta mikrofonowa kategorii L i S. Obecnie prowadzi zajęcia dla studentów dziennikarstwa i komunikacji społecznej. W kręgu swoich zainteresowań stawia ewangelizację w mediach publicznych, programy misyjne oraz literaturę w radiu. Redaktor językowy kwartalnika naukowego „Fides et Ratio”. Wybrane audycje: „Rozesłanie”- komentarz do niedzielnej Ewangelii + II cz. „Wątpliwości”- problemy chrześcijan we współczesnym świecie-11 lat emisji, „Credo w sztuce” dla Radia Watykańskiego we współpracy z ks. Ryszardem Knapińskim. Adaptacja i reżyseria powieści, między innymi: „Utracona Sztuka dochowywania tajemnic”, „Władca Werony”, „Pusta Woda”, „Mucha”, „Miłość czy pieniądze”, „Pieszczochy losu”, „Złodziej twarzy” „Ochota na Latanie”, „Cudowne życie Staśka i innych aniołów”, „Dni złego słońca” , „Miasto bezbronne” , „Diabelska przypadłość”, „Zupa z ryby fugu”, „Czas hieny”, „Pamiętam cię”, „Ochota na latanie”, „Ciotka małych dziewczynek”, „Kamienie przodków”, „Gniazdo dumy”, „Pan Przypadek”- kolejne tomy cyklu, „Studnia”. Lektor odcinków powieści i audiobooków: „Muchy w zupie i inne dramaty”, „Cudowne życie Staśka..”, „Dni złego słońca”, „Zupa z ryby fugu” , „Ciotka małych dziewczynek”. Reżyser audiobooków : „Ballada o Chaosiku”, „Rowerzysta”, „Cień znad jeziora”, „Wąż i gołębica” , „Studnia”, „A na imię jej będzie Aniela..” M. Wrońskiego. Prowadzi magazyn o książkach, w którym przeprowadza wywiady z polskimi i zagranicznymi pisarzami. Ponadto programy: „Kim jest człowiek?”, „Życie moje” oraz od 2007 roku sprawuje opiekę redakcyjną nad cyklem codziennych felietonów „Słowo na nowy dzień”. Autorka kilkudziesięciu słuchowisk i adaptacji. Była także w latach 2009-2016 Koordynatorem Radiowej Szkoły Dziennikarskiej Radia Lublin. Trener projektów unijnych „Lekcja wizerunku”, „Rodzina z Lublina”. Autorka kilkunastu artykułów naukowych. Wieloletni opiekun praktyk i staży studenckich w Radiu Lublin oraz opiekun dziennikarstwa na KUL. Wyróżniona licznymi nagrodami. Wśród najważniejszych wymienić należy: Brązowy Krzyż Zasługi (2007), Angelus w kategorii człowiek kultury medialnej (2010), Srebrny Krzyż Zasługi (2012), III nagroda w konkursie Dziennikarz Medyczny Roku (2013), I nagroda w Konkursie Medyczny Dziennikarz Roku (2014), III nagroda w konkursie Dziennikarz Medyczny Roku (2017) Medal Prezydenta Miasta Lublin (2015), I nagroda na Międzynarodowym Festiwalu Filmów i Mediów Katolickich Niepokalanów (2016). I nagroda na Międzynarodowym Festiwalu Filmów i Mediów Katolickich Niepokalanów (2017).

W kategorii AKLAUD Młodych nominowani zostali:

red. Martyna Podolska – (ur. 3 marca 1992 roku w Będzinie), dziennikarka, reporterka, prezenterka oraz wydawca w Redakcji Kultury i Edukacji Polskiego Radia. Absolwentka z wyróżnieniem zarówno dziennikarstwa i komunikacji społecznej oraz prawa na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Pawła II w Lublinie. Od 2016 roku doktorantka dwóch wydziałów rodzimej uczelni. Obecnie przygotowuje rozprawę doktorską pod kierunkiem dr hab. Joanny Misztal-Koneckiej, prof. KUL na Wydziale Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji oraz jednocześnie pisze pracę doktorską pod kierunkiem profesora Wojciecha Kaczmarka na Wydziale Nauk Humanistycznych KUL. Swoją pasję dziennikarską odkryła już w dzieciństwie, redagując gazetki szkolne „Strzał w dziesiątkę” i „No Name”. Mając niespełna szesnaście lat zajęła II miejsce w Ogólnopolskim Konkursie na Felieton pod patronatem Michała Ogórka. Już jako studentka drugiego roku zaczęła współpracować przy tworzeniu audycji „Studnia Akademicka” w Polskim Radiu Lublin. W swoim zawodowym dorobku ma liczne audycje radiowe, m.in. „Twarzą w twarz. Po drugiej stronie lustra”, „Spotkanie z mistrzem”, „Tramwaj zwany kulturą”, prowadziła także „Tu jest muzyka”, „Sobota z radiową Jedynką” czy „Przeboje przyjaciół radiowej Jedynki”. Jest także prowadzącą i prezenterką takich programów, jak: „Podwójne espresso”, „Noc z radiową Jedynką. Groch z kapustą” oraz przede wszystkim ”Kulturalną Jedynkę”, w której rozmawia z najważniejszymi twórcami rodzimej, jak i zagranicznej kultury oraz relacjonuje kluczowe wydarzenia kulturalne, nagrody i festiwale. Ponadto zaangażowana jest w działalność dydaktyczną i naukową. Prowadzi warsztaty na kierunku humanistyka cyfrowa, ucząc studentów pracy z dźwiękiem i obrazem, a także ćwiczenia z postępowania cywilnego dla studentów prawa. Od października 2017 w Radiowej Jedynce ma swój autorski program „Kultura przy kawie”.

red. Mateusz Kasiak – (ur. 28 stycznia 1989 w Radomiu), dziennikarz, prezenter, redaktor, reporter i wydawca, związany zawodowo z mediami od niespełna dziesięciu lat. Magister filologii polskiej ze specjalizacją redaktorsko-medialną i etnolingwistyką słowiańską na Wydziale Humanistycznym, a także magister europeistyki na Wydziale Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Marii Curie Skłodowskiej w Lublinie. Absolwent studiów licencjackich z dziennikarstwa i komunikacji społecznej na Wydziale Politologii UMCS oraz pedagogicznych studiów podyplomowych na Politechnice Lubelskiej. W 2014 roku pod kierunkiem prof. Nataszy Ziółkowskiej-Kurczuk rozpoczął studia doktoranckie z zakresu nauk o mediach na Wydziale Politologii UMCS. Pierwsze kroki redaktorskie stawiał w dzienniku lokalnym „Echo Dnia” oraz pisząc dla portali internetowych takich, jak: lublin.com.pl., NextWeb Media Group oraz Wirtualnej Polski. Przez wiele lat związany był z Radiem eR, w którym pracował jako prezenter programu „Dookoła południa” oraz „Gość tygodnia Radia eR”. Był jednym z pierwszych dziennikarzy i reporterów TV UMCS, której redakcję obecnie wspomaga. Od 2016 roku pracuje jako reporter i wydawca serwisu informacyjnego „Eska Info” Radia Eska oraz jako reporter programu informacyjnego „24 Godziny” i programu publicystycznego „Super Temat” – emitowanego w ogólnopolskiej telewizji NOWA TV. Łączy praktykę z pracą badawczą i dydaktyczną, prowadząc zajęcia ze studentami, m.in. warsztat dziennikarza publicystycznego oraz ćwiczenia z genologii profilowanej językoznawczo. Stypendysta i laureat Nagrody im. Piotra Mroczyka w roku 2017 oraz zdobywca tytułu i statuetki Młodego Ambasadora Lublina 2017. Autor kilkunastu artykułów naukowych, publikowanych na łamach prestiżowych czasopism naukowych, punktowanych przez MNiSW.

Sylwetki nominowanych opracowała Ewa Bulisz.

Zobacz więcej

Wojciech Wciseł

Wojciech Wciseł

Adiunkt w Katedrze Języka Mediów i Komunikacji Społecznej Instytutu Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II. W latach 2005-2010 odbył na KUL studia doktoranckie – Wydział Teologii, specjalizacja Edukacja Medialna – zakończone uzyskaniem tytułu doktora. Jego zainteresowania naukowe obejmują takie zagadnienia jak: wolontariat, akcje charytatywne, mass-media, dobroczynność, prezentacje medialne, organizacje pozarządowe w mediach, PR w NGO’s, kampanie społeczne, wielokulturowość.

Dodaj komentarz